ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το παραμύθι των πόλεων που θα βούλιαζαν, από τους λιωμένους πάγους

Μετά την πτώση του ψεύτικου μπαμπούλα του ανατολικού μπλοκ της Σοβιετικής Ένωσης, χρειαζότανε ένας νέος μπαμπούλας για τον παγκόσμιο πληθυσμό, ο οποίος θα έφερνε και την φορολογική καταλήστευση των λαών. Για όσο ακόμη διαρκούσε το κομμουνιστικό πείραμα της άθεης Σοβιετικής Ένωσης, που έληξε επιτυχώς, αφού αποδείχτηκε ότι οι σκλαβωμένοι λαοί δεν μπορούν να διώξουν την κομμουνιστική χούντα, ξεκίνησαν οι κοσμοεξουσιαστές την προπαγάνδα του επερχόμενου νέου πειράματός τους.

Άρχισαν λοιπόν την δεκαετία του 1970, να μας παρουσιάζουν με τα περιοδικά τους τότε, την μεγάλη επερχόμενη παγκόσμια πλημμύρα, γιατί οι πάγοι θα έλυναν και θα πλημμύριζαν τα πάντα και πόλεις σαν την Βενετία και την Θεσσαλονίκη θα βούλιαζαν και βεβαίως τα ίδια έλεγαν και για τις παραλίες της Αττικής. Και όπλα αυτά φίλες και φίλοι, μέχρι το 2020.

Να λοιπόν, που τελείωσε το πείραμα της Σοβιετικής Ένωσης και αφού ήταν πετυχημένο, πάνε τώρα να επιβάλουν παγκόσμιο κομμουνισμό με φιλολαϊκό περιτύλιγμα.


Για να εφαρμόσουν το σχέδιό τους, χρειάζονται λεφτά. Πολλά λεφτά, γιατί μετακινούν δεκάδες εκατομμύρια μουσουλμανικού λαού από τον Τρίτο κόσμο στην Δύση, για να φέρουν πλήρη κοινωνική αποδιοργάνωση και δυστυχία σε ντόπιους και μετανάστες. Τελικός σκοπός η δυστυχία και η ανασφάλεια, που θα κάνουν τους πάντες, να ζητούν μία πανίσχυρη παγκόσμια αρχή για να τους σώσει.

Επίσης χρειάζονται πολλά λεφτά, για να κλείσουν όλα τα εργοστάσια του δυτικού κόσμου και να ξαναστηθούν στην Τρίτο κόσμο, για να σωθεί δήθεν το περιβάλλον. Το ότι όλη η Δύση έμεινε άνεργη και το ότι τα εργοστάσια από τις νέες τους θέσεις μολύνουν περισσότερο το περιβάλλον, εννοείται πως δεν τους ενδιαφέρει.

Και όλα αυτά τα λεφτά έρχονται από τους λεγόμενους πράσινους φόρους, που κατά τόπους στα διάφορα κράτη έχουν διάφορα ονόματα. Λέγονται φόρος υπέρ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (αλήθεια είδατε ποτέ προσεκτικά τι πληρώνεται μέσα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ;), λέγεται ΕΝΦΙΑ, σε λίγο θα λέγεται φόρος περιουσιολογίου.

Έχουν γίνει σε παγκόσμια κλίμακα, δεκάδες χιλιάδες, επαναλαμβάνω, δεκάδες χιλιάδες «επιστημονικές» εργασίες, που υποτίθεται αποδεικνύουν, όχι μόνο την ανάγκη επιβολής των πράσινων φόρων, αλλά και την συμβολή τους στην φορολογική εξυγίανση (!!!!!) των κρατών που τους επιβάλουν. Όλες τους βασίζονται σε βιβλιογραφίες, που υπάρχουν έτοιμες και όλοι, για να θεωρείται η εργασία τους έγκυρη και έγκριτη, πρέπει να λένε τα ίδια, από τις ίδιες πηγές. Πηγές που ετοιμάστηκαν καλά στημένες, από τα THINK TANKS και τις ΜΚΟ του ΟΗΕ της νέας τάξης.

Όλα αυτά έγιναν με μεθοδευμένες ενέργειες, διότι οι κοσμοεξουσιαστές και τα όργανά τους, ενεργούν πάντοτε συστηματικά. Έτσι έγινε το πρώτο Συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, στη Στοκχόλμη το 1972. Τότε υπήρχαν μόνο 12 χώρες στον κόσμο που είχαν θέσει τις βάσεις διαμόρφωσης περιβαλλοντικής πολιτικής. Κατά την διάρκεια του δευτέρου συνεδρίου στο Ρίο, το 1992, όπου υπογράφηκαν μέσω της Ατζέντας 21 οι διακηρύξεις για το Κλίμα και τη Βιοποικιλότητα, παρευρέθηκαν 127 χώρες, όλες πρόθυμες να εφαρμόσουν περιβαλλοντική πολιτική.

Η ΕΕ δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη και να μην συμμορφωθεί με αυτή την περιβαλλοντική πολιτική. Έτσι, η Συνθήκη Λειτουργίας της Ε.Ε., (ΣΛΕΕ), δηλαδή η ιδρυτική Συνθήκη της ΕΟΚ (Συνθήκη της Ρώμης της 25-3-1957), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986 και με τα Άρθρα της Συνθήκης του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ, της Νίκαιας και τελευταία της Συνθήκης της Λισσαβόνας (γνωστής και ως Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης, ή Νέας Συνθήκης) αναφέρει (Άρθρο 191) σαν βασική αρχή στη δημιουργία της περιβαλλοντικής νομοθεσίας την αρχή της πρόληψης. Έτσι, δόθηκε στους δημιουργούς της πράσινης πολιτικής η αρμοδιότητα να ενεργούν κατά βούληση, υπέρ , υποτίθεται, του περιβάλλοντος.

Η αρχή διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον ΟΟΣΑ το 1972 και περιλήφθηκε στη ΣΛΕΕ (άρθρο 191). Κατά αυτό τον τρόπο, οι περιβαλλοντικές εισφορές αναδεικνύονται σε βασικό άξονα περιβαλλοντικής πολιτικής, αφού υλοποιούν την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Με το σκεπτικό αυτό, ο ρυπαίνων επιφορτίζεται με το κόστος των μέτρων που απαιτούνται για να μη συντελεστεί περιβαλλοντική ζημία ή η ρύπανση.

Έτσι καθιερώθηκαν οι πράσινοι φόροι και δασμοί καθώς και οι επιβαρύνσεις, αλλά και τα περιβαλλοντολογικά τέλη και τα παράβολα.

Τρισεκατομμύρια μαζεύονται κάθε χρόνο και όλα παραδίδονται στον ΟΗΕ. Ο πρώτος πολιτικός που τα κατήγγειλε ήτανε ο Πούτιν και ο δεύτερος ο Τραμπ. Αναρωτηθείτε, γιατί κανένας άλλος δεν μίλησε ποτέ εδώ και τόσες δεκαετίες;

Στην Ελλάδα, όπως και γενικότερα στην Ε.Ε., επικρατεί το σύστημα της πολλαπλής φορολογίας, της επιβολής δηλαδή περισσότερων του ενός φόρων, επειδή έτσι εξυπηρετούνται καλύτερα οι μέθοδοι οικονομικής αφαίμαξης των πολιτών.

Μεταξύ των φόρων αυτών είναι και οι περιβαλλοντικοί ή πράσινοι φόροι. Σαν περιβαλλοντικοί ή πράσινοι φόροι ορίζονται οι φόροι που επιβαρύνουν προϊόντα ή υπηρεσίες που έχουν αποδεδειγμένη αρνητική επίδραση στο περιβάλλον. Η νομοθεσία, δηλαδή, εκτός από την επιβολή προστίμων ή άλλων κυρώσεων στις περιπτώσεις περιβαλλοντικής υποβάθμισης, φορολογεί μια δραστηριότητα με υποτιθέμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, με σκοπό την μείωση ή την απαγόρευση της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Οι πράσινοι φόροι, είναι έμμεσοι φόροι, αφού οι κατά νόμο υπόχρεοι σε φόρο κατά κανόνα μετακυλύουν το φορολογικό βάρος στους καταναλωτές.

Οι πράσινοι φόροι είναι:


1. φόροι ενέργειας και φόροι άνθρακα. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει τους φόρους επί ενεργειακών προϊόντων που χρησιμοποιούνται στις μεταφορές (π.χ. πετρέλαιο, βενζίνη) και σε λοιπές χρήσεις (π.χ. ορυκτά καύσιμα, φυσικό αέριο, άνθρακας, ηλεκτρισμός),

2. φόροι μεταφορών. Πρόκειται για φόρους που επιβάλλονται στα μεταφορικά μέσα (π.χ.φόροι οχημάτων, μεταφοράς εμπορευμάτρων, ακόμη και στις απλές αποστολές των πολιτών και στις αγορές των καταναλωτών).

3. φόροι ρύπανσης/πόρων. Πρόκειται για φόρους που επιβάλλονται για ρυπογόνες δραστηριότητες (π.χ. φόροι εκπομπών αερίων, πρώτων υλών και αποβλήτων).

Σύμφωνα με την οδηγία 92/81/ΕΟΚ, κάθε κράτος μέλος οφείλει να επιβάλει ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα κινητήρα ή καύσιμα θέρμανσης. Όσον αφορά τους ειδικούς αυτούς φόρους κατανάλωσης, ως πετρελαιοειδή θεωρούνται η βενζίνη με μόλυβδο, η αμόλυβδη βενζίνη, το ντίζελ, το μαζούτ, το υγροποιημένο φυσικό αέριο το μεθάνιο και η κηροζίνη.

Στον τομέα της φορολογίας της ενέργειας, το 2003 υιοθετήθηκε η οδηγία 2003/96/ΕΚ (Energy Tax Directive), η οποία καθορίζει τον τρόπο και το ύψος φορολόγησης των ενεργειακών προϊόντων και του ηλεκτρισμού.

Καταλαβαίνετε πόσα πολλά πληρώνει ο μέσος πολίτης πλέον σε εξωπραγματικούς φόρους και το σύνολο όλων αυτών των χρημάτων, προέρχονται από τα χρήματα που κερδίζουν όλες οι γυναίκες, που ξεριζώθηκαν από την κορυφαία αποστολή της γαλούχησης και διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους και βγήκανε από το σπίτι για να δουλέψουν.

Έτσι οι γυναίκες, βγήκανε στο μεροκάματο, ψοφάνε στην κούραση, μείνανε και τα παιδιά τους στα γαμψόνυχα χέρια των σχολείων της νέας τάξης και δεν μένει στην οικογενειακή οικονομία δεκάρα τσακιστή, αφού όλα πάνε στους φόρους.

Σκοπός λοιπόν της απάτης της δήθεν υπερθέρμανσης του πλανήτη και της δήθεν κλιματικής καταστροφής, είναι το να αιτιολογηθούν οι ληστρικοί πράσινοι φόροι. Τουλάχιστον αυτό έγινε στην αρχή, γιατί τώρα πλέον, μετά από τόσα χρόνια, θεωρείται αυτονόητο το ότι πληρώνει πράσινο φόρο στον λογαριασμό της ΔΕΗ και στην τιμή της βενζίνης και φόρο στις μεταφορικές εταιρείες και τα εισιτήρια λεωφορείων, πλοίων, αεροπλάνων, αλλά και τρένων.

Λόγω της πρόσφατης αποχώρησης του Τραμπ από το νταβατζιλίκι των πράσινων φόρων και την καταγγελία του για την ληστρική φοροεπιδρομή του ΟΗΕ εδώ και δεκαετίες, άρχισαν πάλι όλοι οι πολιτικοί το παραμύθι με την υπερθέρμανση και το βούλιαγμα των πόλεων, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να τον πείσουν ότι καλά κάνει και πληρώνει.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο κόσμος πλέον έχει αποβλακωθεί σε τέτοιο βαθμό, που δεν χρειάζεται να προσπαθεί κανείς πλέον να τον πείσει, ότι κινδυνεύει το κλίμα.

Οι φωνές που αντιστέκονται είναι πολλές, αλλά ο κόσμος έχει εθιστεί στο να θεωρεί αληθινό και σωστό ότι ακούγεται στην αίθουσα του σχολείου (όλων των βαθμίδων) και βεβαίως στα δελτία ειδήσεων των καναλιών.

Δουλεύουν άνδρες και γυναίκες (και τρανσέξουαλ) όλη μέρα για να τα ακουμπάνε χοντρά, χωρίς κανείς τους να προσέχει, τι λένε τα χαρτάκια των αποδείξεων και οι φόροι «υπέρ τρίτων», που κατά τρισεκατομμύρια μαζεύονται κάθε χρόνο, από όλα τα υποτελή κράτη και παραδίδονται, για να προωθήσουν την ίδια την καταστροφή εκείνων, που δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ, για να χρηματοδοτήσουν την καταστροφή τους.

Αφού όλα αυτά τα λεφτά, πηγαίνουν για την πλήρη εφαρμογή της παγκόσμιας κομμουνιστικής χούντας, που θα κάνει τους πάντες σκλάβους, στη φυλακή που οι ίδιοι έχτισαν.